Yeniden başlasam, unutsam her şeyi
Hatıraları yaksam, birer birer ateşlere atsam
kendimi kurtarabilir miyim? Sessizce yokluğundan
Kaçsam gitsem, ne fark eder ki
gönlüm senden bir adım gitmiyor
Kalksam yerden her düştüğümde
Bir yanım sana kal, bir yanım git diyor
Benim gibi sende ağlarsın, o zaman anlarsın sevmeyi
Bir bakmışsın tüm umutlar, yıkılmış seninde üzerine
Söndürmüyorsun, giderken yaktığın ateşleri
Öldür diyorsun, içinde ne varsa
Hayat öğretmiyor mu? Kim haklı kim haksız
Helal etmiyorum, hakkımı sana…
Umutlarım sende kaldı lan, sensizlik boğdu beni bak
Zaten 4/4’lük hayatım yok, sende yapma bari ne olur dur
O kadar şeyden sonra beni, asla bırakıp gidemezsin Sen
Gözlerimin içine bakıp ta, sevmedin diyemesin bana
Her şeyden bıktım lan, her şeyden nefret ediyorum
Hiç yaşamak istemez mi insan? Çok geliyor isteyemiyorum
Yakılan her resminde, yavaş yavaş üşüyorum ben
Yanımda yoksun ya, sayende ölüyorum
Gökyüzü kararmasın, güneşim doğar mı?
Ben boş duvarlara bağırıyorum, sesimi duyan yok!
İstanbul uyansın ulan, kimse umrunda değil
Ben yenilen tarafayım, topraga gömdüm hayallerimi
Sen kendini kaybettin kızım, bulmucak mutluluklar seni
Aklına dank edicek, herkes dokundukça bedenine
Yapılan ihanetin, ahirette bedeli var
Kirlenmiş ruhunun söyle ederi ne?